Waarom eigenlijk?
Door: peernaarsantiago
Blijf op de hoogte en volg Peer
19 Juli 2010 | Nederland, Sittard
'Waarom?', vragen mensen me regelmatig, als ze merken dat ik zo'n drie maanden verlof neem om naar Santiago te lopen.
We lopen al jarenlang met een deel van ons gezin in etappes naar Santiago, dus onbekend is de ervaring niet, maar alléén en zo lang, dat is wat anders..
Tja, waarom eigenlijk? Omdat het lopen leuk is? Ja, want lopen geeft energie en spoelt stress weg. Daarbij ontmoet je boeiende mensen en ziet veel mooie, lelijke maar bijna altijd interessante zaken. Maar ook: nee; want soms zal het zeker niet leuk zijn, in de regen, met zere voeten, na een slechte nacht op een harde vloer, als ik mijn gezin weer eens mis.
Om de religieuze ervaring? Ja, die doe ik ongetwijfeld op. Ik zal geestelijk zeker rijker thuiskomen dan ik ging. Het is echter niet de overwegende reden dat ik ga.
Om cultuurhistorie te snuiven? Jazeker, ook dat. Er is denk ik géén weg in Europa die meer de historie 'ademt' dan de weg naar Santiago de Compostela. De wegén eigenlijk, want Santiago is als de stam van een boom, waaruit vele takken voortspruiten, waaraan weer tienduizenden bladeren bevestigd zijn. Die bladeren hebben weer een fijnmazig netwerk van nerven. Zó zijn de wegen die van Sittard, Maaseik, Heinsberg en elders lopen ook via bijvoorbeeld Vezelay, Le Puy en Velay en Arles verbonden met Somport, St Jean Pied de Port, Burgos, Leon en Astorga (maar ook Valencia, Granada, Lissabon), om uiteindelijk dat éne doel: Santiago, te bereiken.
Dat spreekt me ontzettend aan, dat maakt me verbonden met de miljoenen mensen die vóór me deze routes liepen en de talloze mensen die de routes nog zullen gaan lopen.
En dat brengt me bij de vierde reden: de mensen. In onze tochten tot op heden ontmoetten we honderden mensen, en met vele tientallen van hen hadden we diepergaande gesprekken. In de gesprekken raakten alle bovenvermelde redenen elkaar. In mensen ontmoet je de vreugde en de (gedeelde) pijn van het lopen, ontmoet je het 'bovenaardse' in vele gedaanten, déél je de cultuurhistorie, waardoor deze nog meer van zichzelf blootgeeft...
Op deze site zal ik in de komende maanden (on)regelmatig wat delen van wat ik ervaar op de 'camino'.
Ik ga wat onorthodox lopen, want ik sla stukken van de weg over om uiteindelijk via Granada, Cordoba, Lissabon en Porto in Santiago aan te kunnen komen. Op deze wijze kan ik meerdere 'identiteiten' van de Camino proeven. Ik zal soms een kleine omweg maken en zo langs vele heilige plekken komen. Sommige bekende bedevaartsoorden, zoals Lourdes en Fatima. Soms ook wat onbekender maar minstens zo bijzonder, van Domremy la Pucelle (van Jeanne D'Arc) of de onaardse schoonheid van Conques, beiden in Frankrijk, tot de unieke vakwerk-kapel van Pater Karel Houben in ons eigen Munstergeleen.
Bij dat alles ben ik me bewust dat alles anders kan gaan dan ik nu plan, want er kan van alles gebeuren. Van mijn voeten tot mijn hart, van mijn slokdarm tot mijn rug, alle zwakke plekken van lichaam (en geest) zullen getest worden.
We zullen zien hoe ver ik kom en hóe...
Laat gerust een reactie achter!
We lopen al jarenlang met een deel van ons gezin in etappes naar Santiago, dus onbekend is de ervaring niet, maar alléén en zo lang, dat is wat anders..
Tja, waarom eigenlijk? Omdat het lopen leuk is? Ja, want lopen geeft energie en spoelt stress weg. Daarbij ontmoet je boeiende mensen en ziet veel mooie, lelijke maar bijna altijd interessante zaken. Maar ook: nee; want soms zal het zeker niet leuk zijn, in de regen, met zere voeten, na een slechte nacht op een harde vloer, als ik mijn gezin weer eens mis.
Om de religieuze ervaring? Ja, die doe ik ongetwijfeld op. Ik zal geestelijk zeker rijker thuiskomen dan ik ging. Het is echter niet de overwegende reden dat ik ga.
Om cultuurhistorie te snuiven? Jazeker, ook dat. Er is denk ik géén weg in Europa die meer de historie 'ademt' dan de weg naar Santiago de Compostela. De wegén eigenlijk, want Santiago is als de stam van een boom, waaruit vele takken voortspruiten, waaraan weer tienduizenden bladeren bevestigd zijn. Die bladeren hebben weer een fijnmazig netwerk van nerven. Zó zijn de wegen die van Sittard, Maaseik, Heinsberg en elders lopen ook via bijvoorbeeld Vezelay, Le Puy en Velay en Arles verbonden met Somport, St Jean Pied de Port, Burgos, Leon en Astorga (maar ook Valencia, Granada, Lissabon), om uiteindelijk dat éne doel: Santiago, te bereiken.
Dat spreekt me ontzettend aan, dat maakt me verbonden met de miljoenen mensen die vóór me deze routes liepen en de talloze mensen die de routes nog zullen gaan lopen.
En dat brengt me bij de vierde reden: de mensen. In onze tochten tot op heden ontmoetten we honderden mensen, en met vele tientallen van hen hadden we diepergaande gesprekken. In de gesprekken raakten alle bovenvermelde redenen elkaar. In mensen ontmoet je de vreugde en de (gedeelde) pijn van het lopen, ontmoet je het 'bovenaardse' in vele gedaanten, déél je de cultuurhistorie, waardoor deze nog meer van zichzelf blootgeeft...
Op deze site zal ik in de komende maanden (on)regelmatig wat delen van wat ik ervaar op de 'camino'.
Ik ga wat onorthodox lopen, want ik sla stukken van de weg over om uiteindelijk via Granada, Cordoba, Lissabon en Porto in Santiago aan te kunnen komen. Op deze wijze kan ik meerdere 'identiteiten' van de Camino proeven. Ik zal soms een kleine omweg maken en zo langs vele heilige plekken komen. Sommige bekende bedevaartsoorden, zoals Lourdes en Fatima. Soms ook wat onbekender maar minstens zo bijzonder, van Domremy la Pucelle (van Jeanne D'Arc) of de onaardse schoonheid van Conques, beiden in Frankrijk, tot de unieke vakwerk-kapel van Pater Karel Houben in ons eigen Munstergeleen.
Bij dat alles ben ik me bewust dat alles anders kan gaan dan ik nu plan, want er kan van alles gebeuren. Van mijn voeten tot mijn hart, van mijn slokdarm tot mijn rug, alle zwakke plekken van lichaam (en geest) zullen getest worden.
We zullen zien hoe ver ik kom en hóe...
Laat gerust een reactie achter!
-
25 Juli 2010 - 15:12
Nico Coolen:
Je bent een rijk mens als je zo naar je looptocht kunt kijken.
Fijn dat ik je een heel klein beetje mag kennen en wat in contact kan zijn. Over een paar dagen mag ik je hart,lijf, voeten en wegen zegenen uit zijn en jouw en veler naam. Ik zegen met geloof ook hen die je zullen missen. Goede voorbereiding en tot dan. Nico -
28 Juli 2010 - 07:25
Els :
Zo te lezen heb je al een hele reis achter de rug en neem je waardevolle bagage met je mee. Ontroerend!
Behouden reis, Els -
29 Juli 2010 - 19:52
Peter Vossen:
Alle vier de redenen waarom je deze tocht gaat lopen, kan ik invoelen, zij het dat dat het beste gaat bij de cultuurhistorische reden!
Het ga je zowel lichamelijk als geestelijk goed tijdens deze pelgrimage.
Tot over enkele maanden maar ik zal tussentijds met belangstelling je (on)regelmatige berichtgeving volgen.
Het ga je goed! -
29 Juli 2010 - 20:19
José:
Ik sluit me bij de woorden van Peter aan. En ach dat je af en toe wat afwijkt van de traditionele route dat ben ik van je wel een beetje gewend. Juist die afwijkingen maken de ervaring zo bijzonder! Voor ons is het al een belevenis om jouw ervaringen van af hier mee te mogen maken.
Je ziet: in feite reis je niet alleen, maar neem je ons allen hier een beetje mee. En wij van onze kant steunen je daar waar we kunnen.
Een waardevolle reis en een behouden thuiskomst. -
30 Juli 2010 - 12:48
Lilian Souren:
Ik wens je een prachtige ervaring toe. Vorig jaar ben ik in mijn vakantie in Le Puy en
Velay in de kathedraal geweest. Indrukwekkend: niet alleen het gebouw maar ook de duidelijk aanwezige 'spirit' van de pelgrims. Alle goeds voor de tocht en behouden thuiskomst. -
31 Juli 2010 - 08:07
Ellie Maassen:
Hallo Peer,aan de vooravond van je reis wil ik je Gods Zegen meegeven,ik wens je veel inzichten en een vruchtbare ervaring,ook al ga je alleen,je bent nooit alleen,je hele Hemelse begeleiding trekt met je mee,zij zullen je op de juiste koers houden.Liefs Ellie -
30 Augustus 2010 - 17:44
Ton Arts:
Peer ik ben om te beginnen ontzettend jalours op je; ik heb dit niet aangedurfd hoewel het me steeds aantrekkelijk leek. Maar ik blijf steeds terugkomen op één vraag: Waarom naar Sint Jacobus en niet naar Sint Franciscus?
Ik heb lang niet alle verslagen gelezen en misschien heb je ergens die vraag al beantwoord, maar toch ik heb (nog) geen antwoord gevonden.
Overigens een heel fijne en voldoening schenkende reis. Tot oktober dan.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
