de tweeënzeventigste dag
Door: peernaarsantiago
Blijf op de hoogte en volg Peer
11 Oktober 2010 | Portugal, Tomar
Lachen, alweer een ander soort toetsenbord hier in Portugal, dus er kan weer een nieuw soort foutje insluipen dat over het hoofd gezien is. Een dag zonder slaap, dat is ook weer wennen en niet zo gewoon meer voor mij. Speciaal als je jezelf niet helemaal 100% voelt. Mijn keelpijn wordt gelukkig langzaam minder en mijn lamlendigheid ook. We houden het er maar op dat het afkickverschijnselen zijn, omdat Marianne weg is...
Gisteravond vertrokken uit Madrid met de nachtbus, dat is beduidend goedkoper namelijk dan de nachttreín, die ook ging, op ongeveer dezelfde tijd en eveneens op dezelfde tijd ongeveer aankwam, net als twéé andere busmaatschappijen, waaronder Eurolines. Je zou zeggen dat het efficiënter kon, vooral ook omdat er overdag nauwelijks mogelijkheid is om de reis te maken. Een gat in de markt zou ik kunnen zeggen, maar dat klinkt niet zo onthecht, en dat ben ik toch behoorlijk nu. Ik kan ook beter wachten, vandaag in Portugal op een bus bijvoorbeeld, die meer dan een uur te laat komt en niet lijn 1 heet, zoals aangekondigd én op het bord stond, maar 500; logisch toch?
Het was vandaag wel een echte reisdag. Na aankomst in Lissabon Oriënte, in dit geval een uur te vróeg, waardoor ik in haast mijn spullen moest pakken, omdat ik dacht dat we pas in een voorstad waren, ben ik om wakker te blijven eerst maar eens een eind naar het centrum gaan lopen. Dat ligt namelijk 6 kilometer van dit station af. Om een uur of zeven de laatste paar kilometer met de bus gedaan tot Alfama, het oude centrum aan de rivier de Tejo. Daar heb ik een uur of zo rondgelopen en de stad zien wakker worden. Daarna ergens ontbeten in een klein tentje in de buurt van het kasteel (ook weer Moors van oorsprong), waar de pauwen regelmatig trots als hun eigen naam langs de deur liepen. Kosten van thee hier: 0,90 euro. Alles is beduidend goedkoper dan in Spanje en ik heb al gauw gezien dat de mensen opener zijn, vriendelijker, minder arrogant én welwillend om een andere taal te spreken. Vaak is dat Frans, tot mijn verrassing en genot...
Om een uur of tien ben ik Lissabon uitgetrokken en met de trein naar Santarem gegaan, een mooie oude stad, waar natuurlijk weer wat Moorse resten waren, maar ook andere resten van stadsomwalling en een gezellig en oud maar levend stadshart. Hoewel het maandag was en de kerken volgens de VVV gesloten zouden zijn, trof ik er toch drie open aan. Hieronder één die werkelijk met zorg was gerestaureerd en met tot mijn verbazing een goed verzorgd archief en een eigen restauratie-atelier. Ik moet tot mijn schande zeggen (want het lijkt op werken) dat ik ze beiden bezocht heb en er met lof over gesproken heb.
Na Santarem met de trein naar Fatima. Maar: dat ligt 20 kilometer van het gelijknamige dorp af en de bus erheen reed pas drie uur later. Dat was me te gortig, dus ik besloot meteen door te gaan naar Tomar. Raar dat er in Fatima toch ieder jaar zoveel pelgrims komen, hoe hebben die allemaal de basiliek op tijd kunnen vinden? Ooit misschien kom ik er alsnog, maar dit jaar was het me blijkbaar niet gegeven..
Tomar dan maar, (maar ook met vertraging ivm de bus met een ander nummer van hierboven...). Wel een ander uiterste, want het is een bolwerk van de Tempeliers geweest. Een van dé belangrijkste zelfs én de enige plek waar ze zijn blijven bestaan. In Portugal hebben ze namelijk met goedkeuring van de koning hun naam gewoon veranderd en na wat strubbelingen met Rome is dat goedgekeurd door de Paus. Dat betekend dat er in Tomar, boven op een heuvel gelegen, nog duidelijk zichtbare resten zijn, met name een unieke kerk met vele bijzondere symboliek erin en een enorm klooster, met minstens vijf of zes kloostergangen. Alles is werelderfgoed inmiddels. Het oude centrum van het stadje zelf is eigenlijk heel klein (maatje Sittard), maar mooi. Onder andere is er nog een vijftiende eeuwse synagoge bewaard, mar ook veel (nu) mooi 19e eeuws industrieel erfgoed.
Ik slaap er (goedkoop) in hotel/pension Trovadore (troubadour), dus een beetje in de sfeer van de middeleeuwen. Het weer is niet slecht mag ik zeggen, een graad of 25. En gelopen (want daar ging het toch allemaal om?) heb ik vandaag heel wat, minimaal 20 kilometer...
Gisteravond vertrokken uit Madrid met de nachtbus, dat is beduidend goedkoper namelijk dan de nachttreín, die ook ging, op ongeveer dezelfde tijd en eveneens op dezelfde tijd ongeveer aankwam, net als twéé andere busmaatschappijen, waaronder Eurolines. Je zou zeggen dat het efficiënter kon, vooral ook omdat er overdag nauwelijks mogelijkheid is om de reis te maken. Een gat in de markt zou ik kunnen zeggen, maar dat klinkt niet zo onthecht, en dat ben ik toch behoorlijk nu. Ik kan ook beter wachten, vandaag in Portugal op een bus bijvoorbeeld, die meer dan een uur te laat komt en niet lijn 1 heet, zoals aangekondigd én op het bord stond, maar 500; logisch toch?
Het was vandaag wel een echte reisdag. Na aankomst in Lissabon Oriënte, in dit geval een uur te vróeg, waardoor ik in haast mijn spullen moest pakken, omdat ik dacht dat we pas in een voorstad waren, ben ik om wakker te blijven eerst maar eens een eind naar het centrum gaan lopen. Dat ligt namelijk 6 kilometer van dit station af. Om een uur of zeven de laatste paar kilometer met de bus gedaan tot Alfama, het oude centrum aan de rivier de Tejo. Daar heb ik een uur of zo rondgelopen en de stad zien wakker worden. Daarna ergens ontbeten in een klein tentje in de buurt van het kasteel (ook weer Moors van oorsprong), waar de pauwen regelmatig trots als hun eigen naam langs de deur liepen. Kosten van thee hier: 0,90 euro. Alles is beduidend goedkoper dan in Spanje en ik heb al gauw gezien dat de mensen opener zijn, vriendelijker, minder arrogant én welwillend om een andere taal te spreken. Vaak is dat Frans, tot mijn verrassing en genot...
Om een uur of tien ben ik Lissabon uitgetrokken en met de trein naar Santarem gegaan, een mooie oude stad, waar natuurlijk weer wat Moorse resten waren, maar ook andere resten van stadsomwalling en een gezellig en oud maar levend stadshart. Hoewel het maandag was en de kerken volgens de VVV gesloten zouden zijn, trof ik er toch drie open aan. Hieronder één die werkelijk met zorg was gerestaureerd en met tot mijn verbazing een goed verzorgd archief en een eigen restauratie-atelier. Ik moet tot mijn schande zeggen (want het lijkt op werken) dat ik ze beiden bezocht heb en er met lof over gesproken heb.
Na Santarem met de trein naar Fatima. Maar: dat ligt 20 kilometer van het gelijknamige dorp af en de bus erheen reed pas drie uur later. Dat was me te gortig, dus ik besloot meteen door te gaan naar Tomar. Raar dat er in Fatima toch ieder jaar zoveel pelgrims komen, hoe hebben die allemaal de basiliek op tijd kunnen vinden? Ooit misschien kom ik er alsnog, maar dit jaar was het me blijkbaar niet gegeven..
Tomar dan maar, (maar ook met vertraging ivm de bus met een ander nummer van hierboven...). Wel een ander uiterste, want het is een bolwerk van de Tempeliers geweest. Een van dé belangrijkste zelfs én de enige plek waar ze zijn blijven bestaan. In Portugal hebben ze namelijk met goedkeuring van de koning hun naam gewoon veranderd en na wat strubbelingen met Rome is dat goedgekeurd door de Paus. Dat betekend dat er in Tomar, boven op een heuvel gelegen, nog duidelijk zichtbare resten zijn, met name een unieke kerk met vele bijzondere symboliek erin en een enorm klooster, met minstens vijf of zes kloostergangen. Alles is werelderfgoed inmiddels. Het oude centrum van het stadje zelf is eigenlijk heel klein (maatje Sittard), maar mooi. Onder andere is er nog een vijftiende eeuwse synagoge bewaard, mar ook veel (nu) mooi 19e eeuws industrieel erfgoed.
Ik slaap er (goedkoop) in hotel/pension Trovadore (troubadour), dus een beetje in de sfeer van de middeleeuwen. Het weer is niet slecht mag ik zeggen, een graad of 25. En gelopen (want daar ging het toch allemaal om?) heb ik vandaag heel wat, minimaal 20 kilometer...
-
12 Oktober 2010 - 20:35
Cor Knops:
"en met tot mijn verbazing een goed verzorgd archief en een eigen restauratie-atelier. Ik moet tot mijn schande zeggen (want het lijkt op werken) dat ik ze beiden bezocht heb en er met lof over gesproken heb."
Kijk, zo kennen we elkaar weer !!!!
Groeten van Cor, die al tweeënzeventig dagen gewoon heeft doorgewerkt.... -
12 Oktober 2010 - 22:03
Rosemarie:
Hallo Peer; vol bewondering zie ik je naar je eindbestemming lopen. Het is je fantastisch gelukt om er je eigen speciale tocht van te maken. Straks komen de verhalen. een mooi vooruitzicht. Nog even volhouden en dan ben je alweer als vanouds bij je geliefde Marianne. Hartelijke groeten Rosemarie, Plateau van Doenrade.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
