de vierenveertigste dag
Door: peernaarsantiago
Blijf op de hoogte en volg Peer
13 September 2010 | Spanje, Jaca
Vandaag ben ik weer eens alleen gelopen, want het zou een grote etappe worden en aangezien de aanwijzingen in Spanje normaal gesproken erg goed zijn, hoefde ik Hiroko ook niet mee te nemen. Ik was een beetje bang dat ze me zou afremmen, maar daar ze geen woord Frans sprak, was ik wel erg nuttig in Frankrijk. Hier is dat anders, ik spreek ook zo goed als geen Spaans... Ik vertrok om 7.30 uur en ging goed. De omgeving blijft mooi, maar er zijn wel ontzettend veel electriciteitsdraden aan de Spaanse kant, die het zicht wat minder mooi maken. Soms wat oude forten of resten ervan. Logisch, want zij bewaakten de afgelopen eeuwen de pas en de wegen ernaartoe en er vandaan... Ook enkele mooie kapellen, zelfs een San Christobalkapel vlak voor Jaca, dus ook de reizigers kwamen weer aan hun trekken.
De temperatuur was ´s morgens fris, of 1640 meter hoogte was het een graad of acht denk ik. Vanaf een uur of elf liep ik de zon in en werd het snel warmer, waarna het na de middag warm werd, zo´n 25 graden opnieuw. Niets te klagen dus, regen wordt niet voorspeld de eerste week, wel later in de week wat bewolking en wat lagere temperaturen.
Halverwege, na Villanúa, een dorp zonder enig karakter zoals er vele zijn hier, (oorzaak is de wintersport die voor grote complexen zonder kraak of smaak heeft gezorgd) begon mijn linkervoet wat pijn te doen en die werd alleen maar erger in de loop van de dag. Alsof de voet niet goed meer in de schoen paste en was opgezwollen. Dat bleek overigens niet zo te zijn, hij is gewoon beurs denk ik. Morgen weer wat minder lopen wellicht...
Kort voor Castiello de Jaca, een voorstadje van Jaca, kwam zowaar Hiroka aanlopen. Zonder rugzak, die had ze weer aan de Ieren meegegeven. Slim zijn ze, die Japanners, die komen er wel...
Om half vier in Jaca, na bijna 32 kilometer. Toch maar even de stad in denk ik, want het is wel erg mooi. De kathedraal werd speciaal voor ons opengemaakt toen we aan kwamen lopen, midden in de siësta. Mooie grote Romaanse kerk, maar vanbinnen deels met overdadig barok bladgoud aangekleed, zoals zoveel Spaanse kerken. Er is hier ook een oude militaire traditie, geen wonder aan de grens. Nu is er een groot garnizoen, tegenover de politiewoningen, maar meteen buiten het centrum is de helemaal bewaarde enorme citadel waar Jaca mede beroemd om is. Onze gite is de middeleeuwse gite, maar in een 21e eeuws binnenarchitecturaal jasje gestoken en met twee gratis internetcomputers. Goede en aardige service hier. We konden weer koken, want er is ook een keuken. Hiroko en ik aten samen, en Jean-Jacques, een Fransman uit Bourges schoof aan. Hij is op de fiets en rijdt sinds een maand met omwegen naar Santiago. Over 2 maanden hoopt hij weer thuis aan te komen...
De temperatuur was ´s morgens fris, of 1640 meter hoogte was het een graad of acht denk ik. Vanaf een uur of elf liep ik de zon in en werd het snel warmer, waarna het na de middag warm werd, zo´n 25 graden opnieuw. Niets te klagen dus, regen wordt niet voorspeld de eerste week, wel later in de week wat bewolking en wat lagere temperaturen.
Halverwege, na Villanúa, een dorp zonder enig karakter zoals er vele zijn hier, (oorzaak is de wintersport die voor grote complexen zonder kraak of smaak heeft gezorgd) begon mijn linkervoet wat pijn te doen en die werd alleen maar erger in de loop van de dag. Alsof de voet niet goed meer in de schoen paste en was opgezwollen. Dat bleek overigens niet zo te zijn, hij is gewoon beurs denk ik. Morgen weer wat minder lopen wellicht...
Kort voor Castiello de Jaca, een voorstadje van Jaca, kwam zowaar Hiroka aanlopen. Zonder rugzak, die had ze weer aan de Ieren meegegeven. Slim zijn ze, die Japanners, die komen er wel...
Om half vier in Jaca, na bijna 32 kilometer. Toch maar even de stad in denk ik, want het is wel erg mooi. De kathedraal werd speciaal voor ons opengemaakt toen we aan kwamen lopen, midden in de siësta. Mooie grote Romaanse kerk, maar vanbinnen deels met overdadig barok bladgoud aangekleed, zoals zoveel Spaanse kerken. Er is hier ook een oude militaire traditie, geen wonder aan de grens. Nu is er een groot garnizoen, tegenover de politiewoningen, maar meteen buiten het centrum is de helemaal bewaarde enorme citadel waar Jaca mede beroemd om is. Onze gite is de middeleeuwse gite, maar in een 21e eeuws binnenarchitecturaal jasje gestoken en met twee gratis internetcomputers. Goede en aardige service hier. We konden weer koken, want er is ook een keuken. Hiroko en ik aten samen, en Jean-Jacques, een Fransman uit Bourges schoof aan. Hij is op de fiets en rijdt sinds een maand met omwegen naar Santiago. Over 2 maanden hoopt hij weer thuis aan te komen...
-
13 September 2010 - 20:37
Peter Vossen:
Hopelijk ben je zo in beslag genomen door je pelgrimage dat je niet meer weet dat in de maand september (te) veel activiteiten plaats vinden in Sittard. Daarom ben ik wat achtergebleven met mijn reacties.
Tot en met de Pyreneeën was je cultuurhistorische informatie een bron van vreugde (en vaak herkenning) voor mijn francofiele gemoed. Nu je aan de andere kant bent, zal de herkenning moeten wachten tot je in Andalusië aankomt.
Het lijkt inderdaad al een eeuwigheid geleden dat je vertrokken bent maar ook al heb ik een tijdje niet gereageerd, ik lees je berichten telkens weer met aandacht (en bewondering). Het ga je ook in Spanje goed op je verdere tocht naar het voorgenomen doel! -
14 September 2010 - 08:38
Hein:
Dag Peer,
Het is een hele toer om jou te volgen, het politieke slagveld vraagt alle tijd. Er valt veel te vertellen, maar dat doen we later wel een keer. De verhalen en de rust die er uitspreken doen het verlangen om te ruilen wel opspelen. De foto's blijven prachtig en velen zijn voor mij totaal nieuw, terwijl ik de route toch een paar keer gereden heb. Ik hoop dat je blijft genieten en dat de voet meevalt. Soms is nog meer rust dan noodzakelijk, maar daar weten jullie zonen meer van dan ik. Succes en groet de zon van mij.
-
14 September 2010 - 08:49
Godelieve:
Hey pap,
al over de helft en nog maar een dikke 10 dagen tot mam op bezoek gaat.. Ik hoop dat je voet vandaag weer goed meewerkte. Ik ben opgelucht dat ik de maandag achter de rug heb, die begint (nu al) een ware marteling te worden, met 7u hoorcolleges zonder middagpauze... 4u Geschiedenis op een dag valt zelfs mij wel heel zwaar dus de concentratie viel even tegen. De werklui zijn eindelijk bezig aan onze electra, dus dat is een opsteker en heb vannacht goed geslapen, dus ga nu met frisse moed ertegenaan. Vanavond komt mama eten en morgen ga ik na mijn colleges naar Sven, eindelijk zijn kamer kijken. Met donderdag een proefles jazz-dance en samen eten met vriendinnen heb ik dus een gezellige week voor de boeg. Ik hoop dat jij ook gezellige mensen blijft ontmoeten, zeker nu je minder kan genieten van de kerken!
xxx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
