de tachtigste dag
Door: peernaarsantiago
Blijf op de hoogte en volg Peer
19 Oktober 2010 | Spanje, Caldas de Reis
Nog een paar dagen en dan ben ik er. Met (letterlijk) pijn en moeite, maar dat mag ook. Mijn voeten beginnen het te begeven en tegelijk weet ik dat ik mèt de pijn die ik nu voel toch nog weken door zou kunnen lopen, want ze blijft draaglijk, ook na 25 kilometer. Vandaag liep ik die 25 kilometer (inclusief een paar kilometer omleiding van de route omdat weer een weg wordt aangelegd...) en stond ik op het punt er nog 18 aan vast te plakken. Ik was namelijk in Caldas de Reis aangekomen en daar was géén alberge volgens mijn boekje. Tussen Caldas de Reis en Padrón is helemaal niets aan herberg of pension, dus een lastige keuze... Ik besloot het er op te wagen en liep naar het einde van het stadje. Daar is (weer) een mooie Romeinse brug en meteen erna, mooi gelegen bleek wel degelijk een tijdelijke herberg, ivm het Heilig jaar 2010.Ik had dus weer eens geluk. Ook met het weer bof ik opnieuw, het blijft hemelsblauw de hele dag, al is het ´s nachts wel heel fris. Om acht uur vertrekkend is het aan de handen bijna tè koud, maar het kan nog net, met het wollen onderhemd met daarover T-shirt en fleece. Het weer zal de komende dagen iets minder worden, dat wil zeggen, bewolkt vanaf donderdag, de verwachte aankomstdag overigens. Echt slecht kan men het dus niet noemen voor Galicische begrippen...
Vandaag een tijdje samen gelopen met twee leuke Duitse dames, Margret en Barbara, beiden uit het Schwartzwald van oorsprong. Eén woont nu in Zuid-Duitsland, de andere in Darmstadt. Die van Zuid-Duitsland kent Sittard goed, omdat haar dochter aan de Hogeschool Zuyd de opleiding muziektherapie heeft gevolgd. Ze koos daarbij bewust voor Sittard ten opzichte van Heidelberg, een compliment voor onze stad...
Het slapen gaat goed, met de dubbele zijden zomerslaapzak (want Mariane heeft die van haar aabij me achtergelaten). Gisteren was de lompheid van sommige (met name Spaanse...) pelgrims nog groter dan anders, toen men tot half elf telkens pratend de al stille slaapzaal binnenkwam en men zelfs gewoon het grote licht weer aandeed. Ongelooflijk. Egoïsten heb je zelfs onder de pelgrims, al is dit soort verschijnselen echt vooral iets van de laatste 100 kilometer en zijn het dus vooral de ´weekend-pelgrims´ die dit doen.
De route was niet erg inspirerend vandaag. Veel kleine verharde asfaltwegen, wat ´stadswerk´ en een beetje buiten wegen. Wel wéér wat Romeinse weg, ook vandaag. Ook zijn er iedere dag, meer dan in Portugal, langs de route wat kapellen. Vandaag onder andere een voor St.- Lucia, de eerste die ik van haar tegenkwam overigens. In iedere kapel leg ik wat intenties neer, sinds gisteren nog een extra voor Marianne...
Caldas de Reis, waaar ik dus nu ben, is een heel oude plaats, waar al vóór de Romeinen gebruik werd gemaakt van de warme baden en ligt op een kilometer of 43 van Santiago; ook de 50-kilometergrens is dus doorbroken nu...
´Calda´betekent overigens inderdaad warm en dat zijn ze ook. Respectievelijk 38 en 43 graden zijn de hier aanwezige bronnen en deels kun je ze gewoon genieten in de buitenlucht. Ik kom nu juist van een van de baden vandaan, waar ik mijn voeten in 43 graden heb laten stoven. Ik moet zeggen, toen ik erna wegliep, voelde ik mijn pijn minstens 2 minuten niet meer...
Toch nog wat pelgrimssfeer vandaag, want ik maakte later op de middag kennis met twee Duitsers, Ralf en Benjamin, vader en zoon van 42 en ik schat veertien. Ze gaan al vier jaar samen op pad naar Jacobus, nu vanuit Porto, helemaal via de kuststreek. Daar zijn minder en minder goede albergues blijkt, en méér straat. Ik heb dus een goede keus gemaakt, al is hier toch ook erg veel verharde weg. Zeker vergeleken met een route vanaf Le Puy, die blijkt ook nu weer fantastisch..
Met Ralf en Benjamin heb ik ook samen gegeten in een pizzeria.
Ralf is leider van de acolythen in zijn (fusie)parochie in Krefeld en gaat komend jaar met ca 30 acolythen een deel van de camino lopen. Dat wordt dus tóch de Camino Francés, ander kan hij de mensen niet in herbergen onderbrengen denk ik..
Vandaag een tijdje samen gelopen met twee leuke Duitse dames, Margret en Barbara, beiden uit het Schwartzwald van oorsprong. Eén woont nu in Zuid-Duitsland, de andere in Darmstadt. Die van Zuid-Duitsland kent Sittard goed, omdat haar dochter aan de Hogeschool Zuyd de opleiding muziektherapie heeft gevolgd. Ze koos daarbij bewust voor Sittard ten opzichte van Heidelberg, een compliment voor onze stad...
Het slapen gaat goed, met de dubbele zijden zomerslaapzak (want Mariane heeft die van haar aabij me achtergelaten). Gisteren was de lompheid van sommige (met name Spaanse...) pelgrims nog groter dan anders, toen men tot half elf telkens pratend de al stille slaapzaal binnenkwam en men zelfs gewoon het grote licht weer aandeed. Ongelooflijk. Egoïsten heb je zelfs onder de pelgrims, al is dit soort verschijnselen echt vooral iets van de laatste 100 kilometer en zijn het dus vooral de ´weekend-pelgrims´ die dit doen.
De route was niet erg inspirerend vandaag. Veel kleine verharde asfaltwegen, wat ´stadswerk´ en een beetje buiten wegen. Wel wéér wat Romeinse weg, ook vandaag. Ook zijn er iedere dag, meer dan in Portugal, langs de route wat kapellen. Vandaag onder andere een voor St.- Lucia, de eerste die ik van haar tegenkwam overigens. In iedere kapel leg ik wat intenties neer, sinds gisteren nog een extra voor Marianne...
Caldas de Reis, waaar ik dus nu ben, is een heel oude plaats, waar al vóór de Romeinen gebruik werd gemaakt van de warme baden en ligt op een kilometer of 43 van Santiago; ook de 50-kilometergrens is dus doorbroken nu...
´Calda´betekent overigens inderdaad warm en dat zijn ze ook. Respectievelijk 38 en 43 graden zijn de hier aanwezige bronnen en deels kun je ze gewoon genieten in de buitenlucht. Ik kom nu juist van een van de baden vandaan, waar ik mijn voeten in 43 graden heb laten stoven. Ik moet zeggen, toen ik erna wegliep, voelde ik mijn pijn minstens 2 minuten niet meer...
Toch nog wat pelgrimssfeer vandaag, want ik maakte later op de middag kennis met twee Duitsers, Ralf en Benjamin, vader en zoon van 42 en ik schat veertien. Ze gaan al vier jaar samen op pad naar Jacobus, nu vanuit Porto, helemaal via de kuststreek. Daar zijn minder en minder goede albergues blijkt, en méér straat. Ik heb dus een goede keus gemaakt, al is hier toch ook erg veel verharde weg. Zeker vergeleken met een route vanaf Le Puy, die blijkt ook nu weer fantastisch..
Met Ralf en Benjamin heb ik ook samen gegeten in een pizzeria.
Ralf is leider van de acolythen in zijn (fusie)parochie in Krefeld en gaat komend jaar met ca 30 acolythen een deel van de camino lopen. Dat wordt dus tóch de Camino Francés, ander kan hij de mensen niet in herbergen onderbrengen denk ik..
-
19 Oktober 2010 - 15:27
Peter Vossen:
Na een dikke week Berlijnse musea en zo, vandaag er weer aan toegekomen jouw wederwaardigheden (en laatste loodjes) te volgen.
Jouw cultuurhistorische informatie doet me na onze Germaanse week (terug)verlangen naar de Romaanse landen, zeker toen je Portugal beschreef (waar we begin juni waren).
Heel veel sterkte tijdens de komende laatste dagen. -
19 Oktober 2010 - 16:25
De Bessempjes:
Lieve (o)papa,
Wat jammer dat de pelgrims juist aan het eind van de route minder de pelgrimgedachte met zich meedragen. Tja... uiteindelijk doe je het toch zelf.
Wij verheugen ons om je (blijkbaar mager) te knuffelen. Cas heeft een grote verrassing voor je!
Tot de 24e,
Dikke -x- -
20 Oktober 2010 - 11:21
Godelieve:
Hey pap,
nog heel even...
Hopelijk zijn je laatste dagen toch nog gezellig.
Volgens mam ben je bijna onherkenbaar, maar ik zal naar haar omschrijving een slanke, overdreven bruine man verwachten zondag;)
Volgens mij is Cas ongeveer aangekomen wat jij bent afgevallen, dus dat wordt een interessant weerzien!
En ik kan denk ik wel al verklappen dat Cas' verrassing een groot succes zal zijn..
Kusjes Godelieve
ps. Binnenkort kan ik dus bezoek verwachten in Nijmegen? Inmiddels zijn niet alleen de electra en wc gemaakt maar ook de verwarming, dus je zou het bijna een huis kunnen gaan noemen! -
20 Oktober 2010 - 17:09
Noud Fonken:
Hoi Peer , de laatste etappe . De groeten aan Jacobus , ik heb hem vijf keer mogen begroeten in Santiago en mijn hand onder zijn beeld gelegd . Iets geweldigs . Goede reis terug en graag tot ziens . Vaya con Dios , hasta pronto . Adios . Noud -
21 Oktober 2010 - 11:44
Jessy:
hoi peer, nog even en je kunt aankomen in Santiago.Je voeten zullen je vast nog dragen tot aan je einddoel.We wensen je een goede thuisreis en wat zal het zondag feest zijn in Enighausen.tot gauw en liefs Jessy
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
