de eerste dag
Door: peernaarsantiago
Blijf op de hoogte en volg Peer
01 Augustus 2010 | Nederland, Amsterdam
Geweldig en indrukwekkend was het afscheid. Op de verjaardag van Marianne gingen we om een uur of elf weg uit Sittard. Nadat we een klein uurtje hadden gelopen kwamen we op 'de wei' in Munstergeleen waar we ook Marianne acht jaar geleden hadden uitgezwaaid. De kinderen (op Tof na die in Engeland is met scouting) en veel vrienden waren gekomen om onz uit te zwaaien. Tot 2 uur hebben we daar met ons allen een feestelijke verjaardags- annex afscheidslunch in de zon genoten. Toen zijn we daadwerkelijk vertrokken. Zaterdag was ik nog langsgeweest bij pater Karel in Munstergeleen. Daar heb ik een speciale band mee, sinds ik enkele jaren geleden zijn biografie schreef in het jaar van zijn heiligverklaring. De idyllisch gelegen kapel ligt aan de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela, maar de wei ligt aan het Pieterpad. We hebben vandaag deels dit pad en deels het pelgrimspad gevolgd op weg naar Houthem Sint Gerlach, waar de refugio (pelgrimsherberg) naast de kerk en naast chateau St. Gerlach open was. Een aanrader; goed verzorgd, schoon én goedkoop (7,50 euro per persoon). Vreemd dan ook dat vanaf eind juni er niemand meer geslapen had, al was het gedurende die tijd wel overwegend erg warm.. Voor geïnteresseerden: let wel op, een creancial (pelgrimsbewijs) is vereist.
Mooi overigens om te zien dat Camille Oostwegel in dit oeroude voormalige klooster niet vies is van wat pelgrims. Sterker nog, ze mogen nadat ze zijn geïnstalleerd, nog een kop pelgrimssoep eten in de bistro van het chateua. Ik denk dat hij het vanuit deels religieuze inspiratie doet en deels ook als een stukje PR ziet. En daar is niets mis mee. Het is een gouden greep, genieten van eenvoudige overnachting, gecombineerd met de mooie omgeving. Want naast het mooi gerestaureerde chateau is er natuurlijk ook nog de mooie beeldentuin en de tuin zelf, waar eeuwenoude bomen de stormen van de laatste eeuwen (en die verschrikkelijke van enkele weken geleden) hebben doorstaan.
Zo maakt Oostwegel, samen met de vrijwiilgers van de refugio, werk van het 'bezinningstoerisme', waar ook ik mijn steentje aan probeer bij te dragen. Voor meer info mbt het bezinnigstoerisme zie: www.bezininlimburg.nl
Morgen op weg naar Eijsden, maar ook de pelgrimszegen in Maastricht...
Mooi overigens om te zien dat Camille Oostwegel in dit oeroude voormalige klooster niet vies is van wat pelgrims. Sterker nog, ze mogen nadat ze zijn geïnstalleerd, nog een kop pelgrimssoep eten in de bistro van het chateua. Ik denk dat hij het vanuit deels religieuze inspiratie doet en deels ook als een stukje PR ziet. En daar is niets mis mee. Het is een gouden greep, genieten van eenvoudige overnachting, gecombineerd met de mooie omgeving. Want naast het mooi gerestaureerde chateau is er natuurlijk ook nog de mooie beeldentuin en de tuin zelf, waar eeuwenoude bomen de stormen van de laatste eeuwen (en die verschrikkelijke van enkele weken geleden) hebben doorstaan.
Zo maakt Oostwegel, samen met de vrijwiilgers van de refugio, werk van het 'bezinningstoerisme', waar ook ik mijn steentje aan probeer bij te dragen. Voor meer info mbt het bezinnigstoerisme zie: www.bezininlimburg.nl
Morgen op weg naar Eijsden, maar ook de pelgrimszegen in Maastricht...
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
